തിരുവാതിര നക്ഷത്രം പാദഫലങ്ങൾ

 ജ്യോതിഷപ്രകാരം ഇരുപത്തിയേഴ് നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ആറാമത്തെ നക്ഷത്രമാണ് തിരുവാതിര. മിഥുനക്കൂറിൽ വരുന്ന ഈ നക്ഷത്രത്തിന്റെ അധിപൻ രാഹുവാണ്. പരമശിവന്റെ ജന്മനക്ഷത്രമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന തിരുവാതിര ഊർജ്ജസ്വലതയുടെയും കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്.

തിരുവാതിര നക്ഷത്രത്തിന്റെ നാല് പാദങ്ങളുടെയും പൊതുവായ ഫലങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നപ്രകാരമാണ്:

തിരുവാതിര ഒന്നാം പാദം (മിഥുനക്കൂറ്)

അധിപൻ: വ്യാഴം (ധനു നവാംശകം)

സ്വഭാവം: ഈ പാദത്തിൽ ജനിച്ചവർ പൊതുവെ ശാന്തസ്വഭാവക്കാരും വിവേകശാലികളുമായിരിക്കും. വിദ്യയിലും വിജ്ഞാനത്തിലും താല്പര്യം കൂടുതലായിരിക്കും.

ഫലങ്ങൾ: നല്ല പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ മറ്റുള്ളവരുടെ ബഹുമാനം പിടിച്ചുപറ്റും. സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളിൽ കൃത്യത പുലർത്തുന്നവരും, നീതിപൂർവ്വം പ്രവർത്തിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുമായിരിക്കും ഇവർ.

തിരുവാതിര രണ്ടാം പാദം (മിഥുനക്കൂറ്)

അധിപൻ: ശനി (മകര നവാംശകം)

സ്വഭാവം: കഠിനാധ്വാനികളും ലക്ഷ്യബോധമുള്ളവരുമായിരിക്കും ഈ പാദുകാർ. എന്നാൽ ചില സമയങ്ങളിൽ അല്പം ശാഠ്യമോ മുൻകോപമോ പ്രകടിപ്പിച്ചേക്കാം.

ഫലങ്ങൾ: ജീവിതത്തിൽ പല പ്രതിസന്ധികളെയും സ്വന്തം പ്രയത്നം കൊണ്ട് ഇവർ മറികടക്കും. പ്രായോഗിക ബുദ്ധിയോടെ കാര്യങ്ങളെ സമീപിക്കുന്നവരും, തൊഴിൽരംഗത്ത് മികച്ച ഉത്തരവാദിത്തം കാണിക്കുന്നവരുമായിരിക്കും.

തിരുവാതിര മൂന്നാം പാദം (മിഥുനക്കൂറ്)

അധിപൻ: ശനി (കുംഭ നവാംശകം)

സ്വഭാവം: ചിന്താശേഷിയും ഭാവനയും കൂടുതലുള്ളവരാണ് ഈ പാദത്തിൽ ജനിക്കുന്നവർ. അല്പം അന്തർമുഖത്വമുള്ള (introverted) സ്വഭാവക്കാരാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ഫലങ്ങൾ: ഗവേഷണബുദ്ധി, പുതിയ കാര്യങ്ങൾ കണ്ടെത്താനുള്ള താല്പര്യം എന്നിവ ഇവരുടെ പ്രത്യേകതയാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെ താല്പര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി പ്രവർത്തിക്കാൻ ഇവർക്ക് കഴിയും. എങ്കിലും ചിലപ്പോൾ അനാവശ്യ ചിന്തകൾ ഇവരെ അലട്ടിയേക്കാം.

തിരുവാതിര നാലാം പാദം (മിഥുനക്കൂറ്)

അധിപൻ: വ്യാഴം (മീന നവാംശകം)

സ്വഭാവം: ദയയും അനുകമ്പയും നിറഞ്ഞ മനസ്സുള്ളവരായിരിക്കും ഇവർ. ഈശ്വരവിശ്വാസവും ആത്മീയ കാര്യങ്ങളിൽ താല്പര്യവും കൂടുതലായിരിക്കും.

ഫലങ്ങൾ: സമാധാനപ്രിയരായ ഇവർ മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാൻ എപ്പോഴും മുന്നിലുണ്ടാകും. നല്ല സൗഹൃദങ്ങൾ നിലനിർത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും, കുടുംബത്തോട് ഏറെ സ്നേഹം പുലർത്തുന്നവരുമായിരിക്കും.

ശ്രദ്ധിക്കുക: ഇവ പൊതുവായ ജ്യോതിഷ ഫലങ്ങളാണ്. വ്യക്തിയുടെ ജന്മസമയത്തെ ഗ്രഹനിലയും ദശാകാലങ്ങളും അനുസരിച്ച് യഥാർത്ഥ ഫലങ്ങളിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ വരാവുന്നതാണ്.

കിരാത മൂർത്തി സങ്കല്പം 6

 കിരാതമൂർത്തി – പരമശിവന്റെ ദിവ്യപരീക്ഷ

അധ്യായം 8 – കിരാതമൂർത്തിയുടെ തത്ത്വചിന്തയും ജീവിതസന്ദേശവും

ഓം നമഃ ശിവായ

കിരാതമൂർത്തിയുടെ കഥയെ വെറും ഒരു പുരാണസംഭവമായി മാത്രം കണ്ടാൽ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സന്ദേശം നമുക്ക് നഷ്ടമാകും. ഈ അവതാരം ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ആത്മീയയാത്രയുടെ പ്രതീകമാണ്.

അർജുനൻ വെറും ഒരു യോദ്ധാവല്ല. മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിന്റെ പ്രതിനിധിയാണ്. കഴിവും അറിവും പരിശ്രമവും ഉള്ള ഒരാൾക്ക് പോലും അഹങ്കാരം അറിയാതെ മനസ്സിൽ കടന്നുവരാം.

പരമശിവൻ ആ അഹങ്കാരത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ ശത്രുവിന്റെ രൂപത്തിലല്ല വന്നത്; ഒരു സാധാരണ കിരാതന്റെ രൂപത്തിലാണ് വന്നത്. എന്തുകൊണ്ട്?

കാരണം ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പാഠങ്ങൾ പലപ്പോഴും നമ്മൾ നിസ്സാരമെന്ന് കരുതുന്ന അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ലഭിക്കുന്നത്.

നമ്മെ വിമർശിക്കുന്ന ഒരാൾ, നമ്മെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന ഒരു സാഹചര്യം, അല്ലെങ്കിൽ നമ്മെ പരാജയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു അനുഭവം—ഇവയെല്ലാം ചിലപ്പോൾ കിരാതമൂർത്തിയുടെ പരീക്ഷകളാകാം.

അർജുനന്റെ യഥാർത്ഥ വിജയം യുദ്ധത്തിൽ കിരാതനെ തോൽപ്പിച്ചതിലല്ല. തോൽക്കാൻ തയ്യാറായ നിമിഷത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ജയിച്ചത്.

ശരണാഗതി എന്നത് ദുർബലതയല്ല. സത്യത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അതിന് മുന്നിൽ വിനയത്തോടെ നിൽക്കാനുള്ള ശക്തിയാണ്.

കിരാതമൂർത്തി നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു വലിയ സത്യം, ധർമ്മം ശക്തിയേക്കാൾ ഉയർന്നതാണ് എന്നതാണ്.

ശക്തി മാത്രം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് അഹങ്കാരമാകാം.

അറിവ് മാത്രം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് ഗർവമാകാം.

എന്നാൽ ശക്തിയും അറിവും വിനയത്തോടും ധർമ്മത്തോടും ചേരുമ്പോഴാണ് അത് ദൈവാനുഗ്രഹമായി മാറുന്നത്.

അതിനാലാണ് മഹാദേവൻ ആദ്യം അർജുനനെ പരീക്ഷിച്ചത്. പിന്നീട് മാത്രമാണ് പാശുപതാസ്ത്രം നൽകിയത്.

ഇന്നത്തെ ജീവിതത്തിലും ഇതേ തത്ത്വം ബാധകമാണ്.

ജീവിതത്തിൽ നേരിടുന്ന ഓരോ പ്രതിസന്ധിയും നമ്മെ തകർക്കാനല്ല; നമ്മെ കൂടുതൽ പക്വരാക്കാനായിരിക്കാം.

ഓരോ പരാജയവും ഒരു പുതിയ പാഠമാണ്.

ഓരോ പരീക്ഷണവും ഒരു പുതിയ അനുഗ്രഹത്തിലേക്കുള്ള വഴിയായിരിക്കാം.

ഈ കഥ നമ്മെ ഒരു പ്രധാന സന്ദേശം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു:

"ദൈവം ഒരിക്കലും ഭക്തനെ ഉപേക്ഷിക്കില്ല. എന്നാൽ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നതിന് മുമ്പ് ഭക്തനെ ജീവിതത്തിന് തയ്യാറാക്കും."

അതിനാൽ കിരാതമൂർത്തിയെ ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ നാം വിജയം മാത്രം പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ടതില്ല.

ശരിയായ വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള വിവേകം, പ്രതിസന്ധികളെ നേരിടാനുള്ള ധൈര്യം, അഹങ്കാരത്തെ ജയിക്കാനുള്ള വിനയം—ഇവയാണ് പ്രാർത്ഥിക്കേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ വരങ്ങൾ.

ഓം കിരാതമൂർത്തയേ നമഃ.

ഓം നമഃ ശിവായ.

കിരാത മൂർത്തി സങ്കല്പം 5

 കിരാതമൂർത്തി – പരമശിവന്റെ ദിവ്യപരീക്ഷ

അധ്യായം 5 – പാശുപതാസ്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വവും കിരാതമൂർത്തിയുടെ ആത്മീയ സന്ദേശവും

ഓം നമഃ ശിവായ

അർജുനന് പാശുപതാസ്ത്രം നൽകിയ ശേഷം മഹാദേവൻ അതിന്റെ മഹത്വവും ഉത്തരവാദിത്വവും വിവരിച്ചു.

ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പാശുപതാസ്ത്രം പരമശിവന്റെ ദിവ്യശക്തിയുടെ പ്രതീകമായാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ദേവന്മാർക്കും ദാനവർക്കും മനുഷ്യർക്കും അതിന്റെ ശക്തിയെ നിസ്സാരമായി കാണാനാവില്ല. എന്നാൽ ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം അതിന്റെ വിനാശശക്തിയിലല്ല; അത് ഉപയോഗിക്കേണ്ട സാഹചര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.

ധർമ്മസംരക്ഷണത്തിനും ലോകക്ഷേമത്തിനും അല്ലാതെ ഈ അസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കരുതെന്ന് മഹാദേവൻ അർജുനനെ ഉപദേശിച്ചു. യഥാർത്ഥ ശക്തി എന്നത് എപ്പോൾ ശക്തി പ്രയോഗിക്കണം, എപ്പോൾ നിയന്ത്രിക്കണം എന്ന വിവേകത്തിലാണ് എന്ന് ഈ ഉപദേശം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

കിരാതമൂർത്തി അവതാരത്തിന്റെ മറ്റൊരു ആഴമേറിയ സന്ദേശം വിനയമാണ്.

അർജുനൻ അതുല്യനായ യോദ്ധാവായിരുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരിപൂർണ്ണത യുദ്ധവിജയത്തിലല്ല, തന്റെ അഹങ്കാരം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അത് ഉപേക്ഷിച്ച നിമിഷത്തിലായിരുന്നു.

ശിവൻ എന്തുകൊണ്ട് കിരാതന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു?

കാരണം ദൈവം പലപ്പോഴും നമ്മൾ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത രൂപത്തിലാണ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരുന്നത്. ചിലപ്പോൾ ഒരു ഗുരുവായി, ചിലപ്പോൾ ഒരു സുഹൃത്തായി, ചിലപ്പോൾ ഒരു പരീക്ഷണമായി, ചിലപ്പോൾ ഒരു പ്രതിസന്ധിയായി.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഓരോ അനുഭവത്തെയും വിനയത്തോടെയും വിവേകത്തോടെയും സമീപിക്കണമെന്ന് ഈ കഥ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

കിരാതമൂർത്തി നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് മൂന്ന് പ്രധാന സത്യങ്ങളാണ്:

ഒന്നാമത്: ഭക്തി എന്നത് വെറും പ്രാർത്ഥനയല്ല; ക്ഷമയും ആത്മനിയന്ത്രണവും കൂടിയാണ്.

രണ്ടാമത്: അഹങ്കാരം ആത്മീയ വളർച്ചയുടെ ഏറ്റവും വലിയ തടസ്സമാണ്.

മൂന്നാമത്: ദൈവാനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നത് ശക്തിയുള്ളവർക്കല്ല, ശക്തിയെ ധർമ്മത്തിനായി വിനിയോഗിക്കാൻ തയ്യാറുള്ളവർക്കാണ്.

അർജുനൻ നേടിയ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം പാശുപതാസ്ത്രം ലഭിച്ചതല്ല; തന്റെ ഉള്ളിലെ അഹങ്കാരത്തെ കീഴടക്കിയതാണ്.

അതുകൊണ്ടാണ് കിരാതമൂർത്തി അവതാരം ഇന്നും ശിവഭക്തർക്ക് ഒരു മാർഗദീപമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.

ഓം കിരാതമൂർത്തയേ നമഃ.

ഓം നമഃ ശിവായ.

കിരാത മൂർത്തി സങ്കല്പം 4

 കിരാതമൂർത്തി – പരമശിവന്റെ ദിവ്യപരീക്ഷ

അധ്യായം 4 – മഹാദേവന്റെ ദിവ്യദർശനവും പാശുപതാസ്ത്രത്തിന്റെ അനുഗ്രഹവും

ഓം നമഃ ശിവായ

അർജുനൻ തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന കിരാതൻ സാധാരണ മനുഷ്യനല്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

യുദ്ധം അവസാനിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം തന്റെ ഗാണ്ഡീവം നിലത്ത് വച്ചു. മനസ്സിലെ അഹങ്കാരം അലിഞ്ഞുപോയി. ഒരു യോദ്ധാവെന്ന അഭിമാനം അപ്രത്യക്ഷമായി. ശേഷിച്ചത് ഭക്തി മാത്രം.

അദ്ദേഹം വനത്തിലെ പൂക്കൾ ശേഖരിച്ച് ഒരു ചെറിയ ശിവലിംഗം നിർമ്മിച്ചു. കണ്ണുകൾ അടച്ച് പരമശിവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു. പൂമാല സമർപ്പിച്ച് നമസ്കരിച്ചു.

ധ്യാനം കഴിഞ്ഞ് കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ അർജുനൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

താൻ ശിവലിംഗത്തിൽ അർപ്പിച്ച പൂമാല, തന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നിരുന്ന കിരാതന്റെ കഴുത്തിൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു!

ആ നിമിഷം എല്ലാ സംശയങ്ങളും അകന്നു.

അർജുനൻ സാഷ്ടാംഗം പ്രണാമം ചെയ്ത് പറഞ്ഞു:

"പ്രഭോ... അങ്ങയെ തിരിച്ചറിയാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അജ്ഞാനംകൊണ്ട് അങ്ങയോട് യുദ്ധം ചെയ്തു. എന്റെ അപരാധങ്ങൾ ക്ഷമിക്കണമേ."

ഉടൻതന്നെ കിരാതരൂപം ദിവ്യപ്രകാശത്തിൽ ലയിച്ചു.

ആ പ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് ജടാമകുടധാരിയായ, നെറ്റിയിൽ ചന്ദ്രക്കല അണിഞ്ഞ, ത്രിനേത്രനായ, കഴുത്തിൽ നാഗാഭരണം ധരിച്ച, കരുണാസാഗരനായ പരമശിവൻ പ്രത്യക്ഷനായി.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമീപത്ത് പാർവതി ദേവിയും ദിവ്യപ്രഭയോടെ നിലകൊണ്ടു. ദേവഗണങ്ങളും ഋഷിമാരും ആകാശത്ത് നിന്ന് പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി.

മഹാദേവൻ സ്നേഹപൂർവ്വം അർജുനനോട് അരുളിച്ചെയ്തു:

"അർജുനാ, നിന്റെ തപസ്സും ധൈര്യവും അചഞ്ചലമായ ഭക്തിയും എന്നെ അത്യന്തം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. നിന്നെ പരീക്ഷിക്കാനാണ് ഞാൻ കിരാതന്റെ രൂപത്തിൽ വന്നത്. പരീക്ഷയിൽ നീ വിജയിച്ചു."

അതിനുശേഷം ശിവൻ തന്റെ പരമദിവ്യമായ പാശുപതാസ്ത്രം അർജുനന് അനുഗ്രഹിച്ചു.

ഈ അസ്ത്രം ശിവന്റെ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ പ്രതീകമാണ്. ധർമ്മസംരക്ഷണത്തിനായി മാത്രം ഉപയോഗിക്കേണ്ട മഹാശക്തിയായി അതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

അർജുനൻ വിനയത്തോടെ ആ അനുഗ്രഹം സ്വീകരിച്ചു. അദ്ദേഹം വീണ്ടും മഹാദേവനെ പ്രണമിച്ചു.

ആ ദിവസം അർജുനന് ഒരു ദിവ്യായുധം മാത്രമല്ല ലഭിച്ചത്.

അഹങ്കാരത്തെ ജയിച്ച ഒരു യഥാർത്ഥ ഭക്തന്റെ പദവിയും അദ്ദേഹം നേടി.

ഇതുകൊണ്ടാണ് കിരാതമൂർത്തി അവതാരം ഇന്നും ശിവഭക്തരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ആത്മീയപ്രചോദനമായി നിലകൊള്ളുന്നത്.

ഓം കിരാതമൂർത്തയേ നമഃ.

ഓം നമഃ ശിവായ.

കിരാത മൂർത്തി സങ്കല്പം 3

 കിരാതമൂർത്തി – പരമശിവന്റെ ദിവ്യപരീക്ഷ

അധ്യായം 3 – അർജുനനും കിരാതനും തമ്മിലുള്ള മഹായുദ്ധം

ഓം നമഃ ശിവായ

വനത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദതയെ കീറി ഒരു കാട്ടുപന്നി അതിവേഗത്തിൽ പാഞ്ഞുവന്നു. അത് ഒരു സാധാരണ മൃഗമായിരുന്നില്ല. അർജുനന്റെ തപസ്സിനെ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ എത്തിയ അസുരശക്തിയായിരുന്നു അത്.

ഒരു നിമിഷം പോലും വൈകാതെ അർജുനൻ തന്റെ ഗാണ്ഡീവം ഉയർത്തി. അതേ നിമിഷം, കിരാതരൂപത്തിൽ നിന്നിരുന്ന മഹാദേവനും തന്റെ വില്ലിൽ അമ്പ് ചാർത്തി.

രണ്ട് അമ്പുകളും മിന്നൽവേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു.

അടുത്ത നിമിഷം കാട്ടുപന്നി നിലത്തുവീണു.

അർജുനൻ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:

"ഈ മൃഗത്തെ വധിച്ചത് എന്റെ അമ്പാണ്."

കിരാതൻ ശാന്തമായി മറുപടി പറഞ്ഞു:

"അല്ല, എന്റെ അമ്പാണ് ആദ്യം ലക്ഷ്യം കണ്ടത്."

വാക്കുതർക്കം കടുത്തു. മഹാനായ ധനുർധരനായ അർജുനന്, ഒരു സാധാരണ വേട്ടക്കാരൻ തന്നെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നത് അംഗീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

കോപത്തോടെ അർജുനൻ അമ്പുകളുടെ പെരുമഴ പെയ്യിച്ചു.

എന്നാൽ അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു.

കിരാതൻ അതെല്ലാം അനായാസം പ്രതിരോധിച്ചു. ചില അമ്പുകൾ വായുവിൽത്തന്നെ തകർന്നു. ചിലത് ലക്ഷ്യം കാണാതെ വീണു. അർജുനൻ ഇതുവരെ നേരിട്ട ഒരു ശത്രുവും ഇങ്ങനെ പെരുമാറിയിരുന്നില്ല.

അദ്ദേഹം കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ ആക്രമിച്ചു.

വില്ലുകൊണ്ടും വാളുകൊണ്ടും കൈയാങ്കളിയിലൂടെയും അദ്ദേഹം പോരാടി.

പക്ഷേ കിരാതൻ അചഞ്ചലനായി നിന്നു.

അർജുനൻ ക്ഷീണിച്ചു. എന്നിട്ടും ആ വേട്ടക്കാരന്റെ മുഖത്ത് ഒരു കോപവും ഇല്ലായിരുന്നു. മറിച്ച്, ഒരു മൃദുസ്മിതം മാത്രം.

അപ്പോഴാണ് അർജുനന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സംശയം ഉദിച്ചത്.

"ഇത്ര അസാധാരണമായ ശക്തിയുള്ള ഈ മനുഷ്യൻ ആരാണ്?"

യുദ്ധത്തിന്റെ ആവേശം ശമിച്ചപ്പോൾ, അർജുനന്റെ അഹങ്കാരവും പതിയെ അലിഞ്ഞുതുടങ്ങി.

തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ഒരു സാധാരണ കിരാതനല്ല എന്ന ബോധ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉദിച്ചു.

ഈ തിരിച്ചറിവാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ആത്മീയ വഴിത്തിരിവായി മാറിയത്.

അടുത്ത നിമിഷം അർജുനൻ തന്റെ ആയുധങ്ങൾ താഴെവെച്ചു. വിനയത്തോടെ തലകുനിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തയ്യാറായി.

ആ ശരണാഗതിയാണ് മഹാദേവന്റെ ദിവ്യദർശനത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറന്നത്.

തുടരും...

ഓം നമഃ ശിവായ.

കിരാത മൂർത്തി സങ്കല്പം 2

 കിരാതമൂർത്തി – പരമശിവന്റെ ദിവ്യപരീക്ഷ

അധ്യായം 2 – എന്തുകൊണ്ട് ശിവൻ കിരാതവേഷം സ്വീകരിച്ചു?

ഓം നമഃ ശിവായ

അർജുനന്റെ തപസ്സ് ദിനംപ്രതി ശക്തമായി. ശരീരം ക്ഷീണിച്ചെങ്കിലും മനസ്സ് കൂടുതൽ ദൃഢമായി. മഹാദേവനോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭക്തി അചഞ്ചലമായിരുന്നു.

അർജുനന്റെ തപസ്സിൽ സന്തുഷ്ടനായ പരമശിവൻ, അദ്ദേഹത്തിന് പാശുപതാസ്ത്രം നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തിയേറിയ ദിവ്യായുധം നൽകുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു—അർജുനൻ അതിന് യഥാർത്ഥത്തിൽ അർഹനാണോ?

ശാസ്ത്രങ്ങൾ പറയുന്നത്, ദൈവം ഭക്തന്റെ വിശ്വാസത്തെ അല്ല പരീക്ഷിക്കുന്നത്; ഭക്തന്റെ വിനയത്തെയും ആത്മനിയന്ത്രണത്തെയും ധർമ്മനിഷ്ഠയെയുമാണ് പരീക്ഷിക്കുന്നത്.

അർജുനൻ മഹാനായ യോദ്ധാവായിരുന്നു. അസാമാന്യമായ അസ്ത്രവിദ്യയും ധൈര്യവും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ വീര്യത്തോടൊപ്പം സൂക്ഷ്മമായ അഹങ്കാരം ശേഷിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് അറിയേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.

അതുകൊണ്ടാണ് പരമശിവൻ ദേവലോകത്തിന്റെ മഹത്വം ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരു വനവാസിയായ കിരാതന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചത്. ജടാമകുടം, കടുവത്തോൽ, കൈയിൽ വില്ലും അമ്പും, കഴുത്തിൽ രുദ്രാക്ഷമാല—പുറമേ നോക്കുമ്പോൾ ഒരു സാധാരണ വേട്ടക്കാരൻ. എന്നാൽ ആ രൂപത്തിനുള്ളിൽ സർവലോകങ്ങളുടെയും നാഥൻ തന്നെ.

പാർവതി ദേവിയും കിരാതസ്ത്രീയുടെ രൂപത്തിൽ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇത് ഭക്തനോട് ദൈവം ഏത് രൂപത്തിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടാമെന്ന സനാതനധർമ്മത്തിന്റെ ഗഹനമായ സന്ദേശമാണ്.

ഇതിനിടയിൽ ഒരു അസുരൻ കാട്ടുപന്നിയുടെ രൂപത്തിൽ വനത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അർജുനന്റെ തപസ്സിന് വിഘ്നം സൃഷ്ടിക്കാനായിരുന്നു അവന്റെ ശ്രമം. ഈ സംഭവത്തെ തന്റെ ദിവ്യലീലയുടെ ഭാഗമാക്കി പരമശിവൻ അനുവദിച്ചു.

അടുത്ത നിമിഷം സംഭവിച്ചത് മഹാഭാരതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ദൃശ്യങ്ങളിലൊന്നാണ്.

അർജുനനും കിരാതനും ഒരേ സമയം വില്ലുയർത്തി. ഇരുവരുടെയും അമ്പുകൾ മിന്നൽവേഗത്തിൽ കാട്ടുപന്നിയിലേക്ക് കുതിച്ചു...

ആ നിമിഷം മുതൽ ആരംഭിച്ചത് ഒരു യുദ്ധം മാത്രമായിരുന്നില്ല; ഒരു യോദ്ധാവിന്റെ അഹങ്കാരവും ഒരു ഭക്തന്റെ ശരണാഗതിയും തമ്മിലുള്ള ആത്മീയ യാത്രയായിരുന്നു.

തുടരും...

ഓം കിരാതമൂർത്തയേ നമഃ.

കിരാത മൂർത്തി സങ്കല്പം

 ഓം ശ്രീ ഗണേശായ നമഃ

ഓം നമഃ ശിവായ

നമസ്കാരം.

ഭാരതത്തിന്റെ ആത്മീയ പാരമ്പര്യത്തിൽ പരമശിവന്റെ ഓരോ രൂപത്തിനും ഓരോ ദിവ്യമായ സന്ദേശമുണ്ട്. അവയിൽ ഏറ്റവും ഗഹനമായ ആത്മീയ തത്ത്വം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന രൂപമാണ് കിരാതമൂർത്തി.

ഒരു ചോദ്യം നമ്മെ സ്വാഭാവികമായി അലട്ടും. സർവലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായ പരമശിവൻ എന്തുകൊണ്ടാണ് രാജാവിന്റെ രൂപത്തിലോ ദേവസ്വരൂപത്തിലോ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാതെ, ഒരു സാധാരണ വനവാസിയായ വേട്ടക്കാരന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചത്?

ഈ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ നാം മഹാഭാരതകാലത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്യണം.

പാണ്ഡവർ വനവാസത്തിലായിരുന്നു. കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം അനിവാര്യമായിരുന്നു. ധർമ്മം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം അവരുടെ ചുമലിലായിരുന്നു. എന്നാൽ കൗരവസേനയുടെ ശക്തിയെ നേരിടാൻ മനുഷ്യശക്തി മാത്രം മതിയാകില്ലെന്ന് അർജുനൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ദൈവികശക്തിയും ദിവ്യായുധങ്ങളും ഇല്ലാതെ ധർമ്മവിജയം അസാധ്യമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അർജുനൻ, മഹർഷിമാരുടെ ഉപദേശപ്രകാരം പരമശിവനെ ആരാധിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

അദ്ദേഹം ഹിമാലയത്തിലെ ഇന്ദ്രകീല പർവതത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ പ്രകൃതിയുടെ മടിത്തട്ടിൽ കഠിനമായ തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു.

പകൽ ചൂടും രാത്രി കഠിനമായ തണുപ്പും, വിശപ്പും ദാഹവും എല്ലാം സഹിച്ച് അദ്ദേഹം ഏകാഗ്രചിത്തനായി മഹാദേവനെ ധ്യാനിച്ചു.

ദിവസങ്ങൾ മാസങ്ങളായി. മാസങ്ങൾ ദീർഘകാലമായി. എന്നാൽ അർജുനന്റെ മനസ്സ് തളർന്നില്ല.

ഈ തപസ്സ് വെറും ആയുധം നേടാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നില്ല. തന്റെ മനസ്സിനെയും അഹങ്കാരത്തെയും ജയിക്കാനുള്ള ആത്മീയയാത്ര കൂടിയായിരുന്നു അത്.

അർജുനന്റെ അചഞ്ചലമായ ഭക്തി ദേവലോകത്തെപ്പോലും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ദേവന്മാർ പരമശിവനെ സമീപിച്ച് അർജുനന്റെ തപസ്സിനെക്കുറിച്ച് അറിയിച്ചു.

മഹാദേവൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിലും, ഒരു മഹത്തായ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നതിന് മുമ്പ് ഭക്തന്റെ യോഗ്യത പരീക്ഷിക്കണമെന്നു തീരുമാനിച്ചു.

എന്നാൽ ആ പരീക്ഷ സാധാരണമായിരുന്നില്ല.

ലോകം ഇന്നും ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കുന്ന കിരാതമൂർത്തി അവതാരത്തിന് ഇനി തുടക്കമാകുകയാണ്.

അടുത്ത അധ്യായത്തിൽ, എന്തുകൊണ്ടാണ് പരമശിവൻ ഒരു കിരാതന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചതെന്നും, ആ ദിവ്യപരീക്ഷ എങ്ങനെ ആരംഭിച്ചുവെന്നും നമുക്ക് വിശദമായി അറിയാം.

ഓം നമഃ ശിവായ.

മകയിരം നക്ഷത്രം പാദഫലങ്ങൾ

 

ജ്യോതിഷപ്രകാരം മകയിരം (Mrigasira) നക്ഷത്രത്തെക്കുറിച്ചും അതിലെ ഓരോ പാദങ്ങളുടെ പ്രത്യേകതകളെക്കുറിച്ചുമുള്ള വിവരങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു.

​മകയിരം നക്ഷത്രം ഇടവം രാശിയുടെ അവസാന രണ്ട് പാദങ്ങളിലും മിഥുനം രാശിയുടെ ആദ്യ രണ്ട് പാദങ്ങളിലുമായി വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു.

​മകയിരം നക്ഷത്രത്തിന്റെ പൊതുവായ സ്വഭാവം

​ഈ നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ചവർ പൊതുവെ ബുദ്ധിശാലികളും, ആത്മവിശ്വാസമുള്ളവരും, എടുത്തുചാട്ടം കുറഞ്ഞവരുമായിരിക്കും. കലകളിലും സൗന്ദര്യപരമായ കാര്യങ്ങളിലും ഇവർക്ക് പ്രത്യേക താല്പര്യമുണ്ടാകും. സമാധാനപ്രിയരും സൗഹൃദങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരുമാണ് ഇവർ.

​മകയിരം ഒന്നാം പാദം (ഇടവം രാശി)

ഈ പാദത്തിൽ ജനിക്കുന്നവർ നല്ല കായികക്ഷമതയുള്ളവരും നേതൃത്വഗുണം ഉള്ളവരുമായിരിക്കും. തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന പ്രകൃതമാണിവർക്ക്. സുഖസൗകര്യങ്ങൾ അനുഭവിക്കാൻ ഇവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

2. മകയിരം രണ്ടാം പാദം (ഇടവം രാശി)

കല, സംഗീതം, സൗന്ദര്യം എന്നിവയിൽ ഇവർക്ക് മികച്ച അഭിരുചി കാണും. നല്ല ആശയവിനിമയ ശേഷിയുള്ളവരും, മറ്റുള്ളവരെ ആകർഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളവരുമായിരിക്കും. പൊതുവെ സന്തോഷകരമായ ജീവിതം നയിക്കാൻ ഇവർക്ക് സാധിക്കും.

3. മകയിരം മൂന്നാം പാദം (മിഥുനം രാശി)

ഈ പാദത്തിൽ ജനിച്ചവർ വളരെ ബുദ്ധിമാന്മാരും തന്ത്രശാലികളുമായിരിക്കും. എന്തിനെയും യുക്തിപരമായി ചിന്തിക്കാനും വിശകലനം ചെയ്യാനും ഇവർക്ക് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്. എഴുത്ത്, അധ്യാപനം, ഗവേഷണം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ഇവർ ശോഭിക്കും.

4. മകയിരം നാലാം പാദം (മിഥുനം രാശി)

ദാർശനികമായ ചിന്തകൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്നവരായിരിക്കും ഇവർ. മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനുള്ള മനോഭാവവും, ശാന്തമായ സ്വഭാവവും ഇവർക്ക് പ്രത്യേകതയാണ്. പല കാര്യങ്ങളിലും ഇവർക്ക് ആഴത്തിലുള്ള അറിവ് ഉണ്ടായിരിക്കും.

ശ്രദ്ധിക്കുക: ജ്യോതിഷഫലങ്ങൾ വ്യക്തിയുടെ ജനനസമയത്തെ ഗ്രഹനിലയെ ആശ്രയിച്ച് മാറാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഇതൊരു പൊതുവായ വിവരണം മാത്രമാണ്.