ഓം ശ്രീ ഗണേശായ നമഃ
ഓം നമഃ ശിവായ
നമസ്കാരം.
ഭാരതത്തിന്റെ ആത്മീയ പാരമ്പര്യത്തിൽ പരമശിവന്റെ ഓരോ രൂപത്തിനും ഓരോ ദിവ്യമായ സന്ദേശമുണ്ട്. അവയിൽ ഏറ്റവും ഗഹനമായ ആത്മീയ തത്ത്വം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന രൂപമാണ് കിരാതമൂർത്തി.
ഒരു ചോദ്യം നമ്മെ സ്വാഭാവികമായി അലട്ടും. സർവലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായ പരമശിവൻ എന്തുകൊണ്ടാണ് രാജാവിന്റെ രൂപത്തിലോ ദേവസ്വരൂപത്തിലോ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാതെ, ഒരു സാധാരണ വനവാസിയായ വേട്ടക്കാരന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചത്?
ഈ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ നാം മഹാഭാരതകാലത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്യണം.
പാണ്ഡവർ വനവാസത്തിലായിരുന്നു. കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം അനിവാര്യമായിരുന്നു. ധർമ്മം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം അവരുടെ ചുമലിലായിരുന്നു. എന്നാൽ കൗരവസേനയുടെ ശക്തിയെ നേരിടാൻ മനുഷ്യശക്തി മാത്രം മതിയാകില്ലെന്ന് അർജുനൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ദൈവികശക്തിയും ദിവ്യായുധങ്ങളും ഇല്ലാതെ ധർമ്മവിജയം അസാധ്യമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അർജുനൻ, മഹർഷിമാരുടെ ഉപദേശപ്രകാരം പരമശിവനെ ആരാധിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അദ്ദേഹം ഹിമാലയത്തിലെ ഇന്ദ്രകീല പർവതത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ പ്രകൃതിയുടെ മടിത്തട്ടിൽ കഠിനമായ തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു.
പകൽ ചൂടും രാത്രി കഠിനമായ തണുപ്പും, വിശപ്പും ദാഹവും എല്ലാം സഹിച്ച് അദ്ദേഹം ഏകാഗ്രചിത്തനായി മഹാദേവനെ ധ്യാനിച്ചു.
ദിവസങ്ങൾ മാസങ്ങളായി. മാസങ്ങൾ ദീർഘകാലമായി. എന്നാൽ അർജുനന്റെ മനസ്സ് തളർന്നില്ല.
ഈ തപസ്സ് വെറും ആയുധം നേടാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നില്ല. തന്റെ മനസ്സിനെയും അഹങ്കാരത്തെയും ജയിക്കാനുള്ള ആത്മീയയാത്ര കൂടിയായിരുന്നു അത്.
അർജുനന്റെ അചഞ്ചലമായ ഭക്തി ദേവലോകത്തെപ്പോലും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ദേവന്മാർ പരമശിവനെ സമീപിച്ച് അർജുനന്റെ തപസ്സിനെക്കുറിച്ച് അറിയിച്ചു.
മഹാദേവൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിലും, ഒരു മഹത്തായ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നതിന് മുമ്പ് ഭക്തന്റെ യോഗ്യത പരീക്ഷിക്കണമെന്നു തീരുമാനിച്ചു.
എന്നാൽ ആ പരീക്ഷ സാധാരണമായിരുന്നില്ല.
ലോകം ഇന്നും ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കുന്ന കിരാതമൂർത്തി അവതാരത്തിന് ഇനി തുടക്കമാകുകയാണ്.
അടുത്ത അധ്യായത്തിൽ, എന്തുകൊണ്ടാണ് പരമശിവൻ ഒരു കിരാതന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചതെന്നും, ആ ദിവ്യപരീക്ഷ എങ്ങനെ ആരംഭിച്ചുവെന്നും നമുക്ക് വിശദമായി അറിയാം.
ഓം നമഃ ശിവായ.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ